1

Mimo że życzymy Ci spokoju, nasze serce jest pełne smutku.
Największy ból napełniał nas, kiedy widzieliśmy, jak cierpisz, i nie mogliśmy Ci pomóc.
  

2

Kiedy spojrzysz nocą w niebo, poczujesz się tak, jakby wszystkie gwiazdy się śmiały,
ponieważ ja mieszkam na jednej z nich, ponieważ ja śmieję się na jednej z nich.
Będziesz mieć tylko gwiazdy, które potrafią się śmiać!

  

3

Nie płaczcie,
to już pokonane,
moja męka się skończyła,
lecz pozwólcie mi czasami być w waszych wspomnieniach.


4

Panie, niech się dzieje Twoja wola...........
  

5

Dbałeś o wszystko,
ze wszystkim sobie radziłeś,
choć czasem było to ponad Twe siły.
Spoczywaj teraz w spokoju, Dobre Serce.

Bóg uśmierzy nasz ból.

  

6

Pod cudowną ochroną dobrych sił oczekujemy z ufnością na to, co ma nadejść. Bóg jest z nami wieczorem i o poranku i z całą pewnością każdego nowego dnia.


7

Mimo przepełnionej nadzieją walki przegraliśmy.

  

8

Kiedy nadszedł kres sił, nie oznaczał on śmierci, lecz zbawienie.

  

9

Serce matki przestało bić.


10

Najcenniejszą ostatnią wolą człowieka jest ślad, jaki jego miłość pozostawiła w naszych sercach.

  

11

Dziękujemy Ci za wszystko, co dla nas uczyniłeś. Wierzymy, że poszedłeś drogą powrotną do Ojca.

  

12

Chociażbym chodził ciemną doliną, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną.


13

O Panie, w Twoich rękach wszystko, początek i koniec.

  

14

Leżę i spoczywam w pokoju.

  

15

Pewnego dnia nie będzie ranka,
pewnego dnia rozpocznie się dzisiaj, które nigdy się nie skończy: wieczność.

16

Gdzie Ty pójdziesz, tam i ja chcę iść;
Gdzie Ty pozostaniesz, tam i ja pozostanę.
Twój lud jest moim ludem i Twój Bóg jest moim Bogiem.
  

17

Wiara, nadzieja, miłość – te trzy: z nich zaś największa jest miłość.
  

18

W Tobie, Panie, zaufałem.


19

Świata nie należy wyśmiewać,
nie należy opłakiwać
lecz należy go pojąć.
  

20

Ten, kto żyje w pamięci swoich bliskich, nie jest martwy, lecz jest jedynie w oddali.
Martwy jest tylko ten, kto zostanie zapomniany.